Niby racja / 02 

Autor: Damian Hyra

niby racja, że uśniemy
niby racja, że pomrzemy
lecz niejednym snem witani
powstajemy ruchem stałym
niby sami, niby nadzy

kątem oka, niby racją
przyznam życie, nić niejasną
że nam dane było pożyć
trochę zburzyć, trochę stworzyć

i tak było, jest i będzie
że zawczasu zanim będzie
trzeba pożyć i też dotknąć
swego bycia i niebycia
zaznać trwogę i nie trwogę

żeby w końcu na kres życia
niby sami, już bez bycia
znowu zasnąć i nić jasną
w kłąb już złożyć
niby racja, niby wiemy